İzmir’in bir zamanlar şirin bir köyü olan Zeytinalanı şimdilerde kasaba denebilecek kıvamda bir yer. Çok yakın bir dostumun ve tanıdığım tüm kuzenlerinin arkadaşları olan Hasan-Hüseyin kardeşlerin asker eğlencesi için oraya davet edildim. Eh davete icabet adettendir gitmemek saygısızlık olur diyerekten Cumartesi günü öğle saatlerinde Erhan’la birlikte yollara düştük. Zeytinalanına geldik, bir kaç tanıdıkla merhabalaşıp, el öpüp, çaylarını içtikten sonra. Yerleşimin daha az olduğu yerdeki asıl davetli olduğumuz yere gittik. Allah’ım o ne güzellik. İncir ağaçları, bahçede envayi çeşit sebze, inekler(doğal olarak hafif bir tezek kokusu), ciğere fazla çekildiğinde kafa yapan bol oksijenli bir hava ve şehrin inanılmaz gürültüsünden patırtısından eser olmayan sessiz bir ortam.

Herkesle şöyle bir merhabalaşıp nereye otursak diye yer ararken şöyle güzel bir dut ağacının altını seçtik. Zaten hazır olan masaya kurulduk bir güzel. Başladık hafif hafif yemekleri yemeye ve sohbet etmeye. Arada geçen boşnakça kelimeleri ya Erhan tercüme ediyor yada söyleyen kişi bana dönüp söylüyor anlıycağınız muhabbet gırla. Birbirinden güzel yemekler, mezeler, salatalar insanın her birinden birer lokma tadarak doyabileceği bir sofra. Birde müzik olsa diyorsunuz ama oda var merak etmeyin hali hazırda bir davul ve bir zurnacımız mevcuttu. Türk insanı ağzıyla içmeyi beceremediğinden ötürü ufak bir kavga çıktı. Yine fazla kaçıran biri havaya ateş edeceğine davulcuya doğru ateş edince ortalık karıştı davulcu attı kendini yere. Bize biraz daha uzak olduğundan biz davulcuyu hakkın rahmetine kavuştu sandık ama telaş çabuk atlatıldı bizim davulcu yine başlayınca rahat bir nefes aldık.

Velhasıl gece sonlandı. Herkes evlerine gitti. Bizde Erhan, kuzenleri ve Hasan-Hüseyin kardeşlerle birlikte kaldık başbaşa. Arada fazla kaçıranlar izin isteyip yattı. Sabaha kadar sessiz sakin oturup sohbet ettik. Artık piller bitme durumuna gelince herkes yattı. Sabah serinliğinde yarım açık pencere önünde tatlı bir uykuya daldım. Sadece 3-4 saat uyumak sanki 10-12 saat uyumuşum gibi bir enerji doldurdu.

Uzun kuzen Rıdvan bize kahvaltı için domatesli, sucuklu bir yumurta yapmış ki sormayın. Yemekten sonra biraz oturup muhabbet ettik. Biraz dağ tepe yürüyüş yaptık, incir yedik, tarlaya dalıp domates biber topladık. Yani şehirde yapamadığım ne varsa doyasıya yaptım.

Bu sıralar ihtiyacım olan doğayla baş başa kalma olayını doya doya yaşadığım için inanılmaz bir mutluluk ve huzur doluyum. Böyle yerlerde devamlı yaşayanlara bunları anlatsam herhalde gülerek bakar ama tabiattan uzak yaşayanlar için böyle şeyler inanılmaz keyif verici.

Neyse daha fazla uzatmıyorum mutluyum, huzurluyum

Geçtiğimiz pazar günü çok yakın bir dostumun abisi evlendi. Düğün dernek olaylarını hiç sevmesemde mecburen gittik arkadaşlarla toplanıp. Hemen kıyıda köşede bir masaya kurulduktan sonra aman beni kimse ellemesinde oynamayım diye dua etmeye başlasamda çok geçmeden göbek atanların arasında buldum kendimi.  Neyse oyun faslını fazla uzatmadan masama kaçaraktan krizin teğet geçmesini sağladım

Bu anımıda anlattıktan sonra asıl gelmek istediğim nokta düğünlerin ekonomiye katkısı

İlk etapta sadece düğün işinden para kazanan sektörlerden bahsedelim. Gelinlikçiler, düğün salonları bu düğündü dernekti olmasa aç kalır yok olur gider.

Yan sektörlere gelirsek tekstil, ayakkabı, çiçek, kuyumculuk sektörünü olumlu etkiliyor.

Ama bence en fazla etkilenen sektör tekel düğün günü öncesi sonrası maşallah su olup akıyor içkiler

Aslında bu yazdığım yazıyı beğenmedim biraz geyikimsi oldu ama neyse. Bir kaç kelimede ciddi birşeyler yazayımda ucundan kıyından kurtaralım.

Geçtiğimiz günlerde yazdığım yazıdan sonra televizyonlarda bu mayın temizleme konusundaki yasa tasarısı geri çekildi gelen tepkiler yüzünden. Uzun süredir ilk defa Türkiye kamuoyu olsun, parlamento olsun ki buna AKP içindeki millet vekilleride dahil hem fikir olduğu için çok seviniyorum.

Türküyle ilgili çeşitli rivayetler var. Kimi İsmet İnönü geldi diyor, kimi binbaşı yüzbaşı ayarında rütbeli bir asker geldi diyor. Ama işin özü şu Urfa ‘da kuş uçmaz kervan geçmezken vakti zamanında yanlışlıkla biri gelmiş ve gelir gelmez türküyü patlatmışlar   Obamaya bi türkü patlatmadığımız kaldı ordan çağrışım yaptı…

Bu gün herkes Obama aşağı Obama yukarı aman Obamam canım Obamam derdime bir çare modunda geziniyordu. Gazetelerin internet sitelerinde de durum aynı.

Tamam iyi güzel ülkemize geldi, hatta ilk yurt dışı ziyaretini bize yaptı. Ama bu kadar abartma niye? Neden ağzından çıkan bir kelimeyi bile irdeleyip, binbir anlam çıkarmaya uğraşıyoruz. Televizyonda izlediğim bir programda adam çıkmış resmen adamın konuşmasını açıklıyor. Sanki söyledikleri yeterince açık ve net değilmiş gibi.

Ayrıca her ne olursa olsun, amerika bize karşı dost bir tutumu kara kaşımız, kara gözümüz (obama alınmasın aman diyim) yüzünden göstermiyor. Bize taa ilk okul sıralarında öğretilmeye başlayan Türkiye’nin jeopolitik konumu, boğazlara hakim olması vs. vs. vs. nedenlerden dolayı, ayrıca amerikadan bir güzel ürün hatta kültür ihraç ettiğimiz için bizi seviyor gibi görünüyorlar. Çok basit 2+2=4 kadar açık ve net birşey bu.  Adam gelip askeri üsleri kullanıyor yeri geliyor askerimizi kullanıyor ama işine gelmeyince kafalarına çuval geçiriyor sonra özür bile dilemiyor.  Her türlü ticareti yapıyor dediğim gibi sadece mal ve hizmet değil, bir güzel dandirik aşağlık kültürünüde ihraç ediyor. Karşılığında ise sırtımızı sıvazlayıp, Avrupa Birliğinede aman alın şunları birliğinize bakın müttefikiz bunlar iyidir hoştur diyor. Bizde aman Obama Canım Obama diye kucak açıyoruz…