Biz Türk Sanat Müziği Severiz…

Vapur maceralarımı toplasam kitap olacak hale geldi inanın.

Ama bu gün gördüğüm gerçekten beni çok mutlu etti. Neden derseniz bu vapur halkı kimleri harcamadı ki bu vapurlarda. Limon sıkma makinası satanlardan tutun (isime aldanmayın basit plastik bir parça) 1 liraya tomarla kalem satan buna benzer ıvır zıvır satan bir sürü seyyar satıcıyı harcadı siftahsız yolladı. Hatta geçen cumartesi günü fiziksel engellilerin yararına makbuz karşılığı gazete satan fiziksel engelli bir gençten bile koca vapurda 3-5 kişi gazete aldı.

Bu gün vapura bindiğimde elinde bir torbayla orta yaşın biraz üzerinde bir adam bindi. Şu eski tip vapurların arka kısmında oturmayı tercih ederim hep oda tam karşı çaprazıma oturdu. Torbadan kemanını çıkardı ve 15 dakikalık bir müzik ziyafeti çektirdi bize. O ağacın altından tutunda veda busesine kadar bir sürü şarkının nakarat kısmını çaldı.

Buraya kadar herşey normal. Anormal kısım yeni başlıyor. Vapur iskeleye yanışmaya başladığında keman çalmayı kesti amca. Bir alkış koptu ki sormayın ben bile şaşırdım. Adamcağız yapmayın yapmayın şimdi vapurdan indirecekler gibilerinden birşey söyledi orasını tam çözemedim (denizin ortasında nereye indiriyorlarsa). Ordan çıkış yapan 25 yaşlarında bir gencin söyledikleride hoşuma gitmedi değil. Kelime kelime hatırlayamasamda “Biz bu müziklerle büyüdük, biz başka müzikleri değil bunları bilir bunları severiz” ana temasında birşeyler söyledi. Ardından ise hemen hemen herkes cebindeki bozuklukları döküldü.

O zaman anladım ki biz toplumca Türk Sanat Müziği seviyoruz…