Deliye Her Gün Bayram

Çok klasik bir laf olsada, böyle bir başlık kullanmayı uygun gördüm. Malum deli olmanın inanılmaz hafifliği adama her gün bayramı yaşatıyor. Ve fakat malesef biz bu hafifliği yaşayamıyoruz.

Neyse efendim klasik olarak girdik mevzuya. Klasik olarak işte nerede eski bayramlar vıdı vıdı vıdı demektense bir kerecikte iyi olumlu eleştri yapayım.

Kurban bayramında her köşe başına bayramdan 1 hafta önce meee mee diyen kuzucukları, koyuncukları ve hatta koçları bağlardı millet. Bir kaç vakte kadar kesilecek olmalarından dolayı geceleri sesleri insanın içini burkardı yada en azından benimkini burkardı. Gerçi çocukluk dönemimde bu sesten korkardım halbuki ne kadar zararsız, ağır başlı, efendi bir hayvan şu koyun milleti.

Kokusuna ne demeli, yanlarından gelip geçerken insanın burnun direğini kırardı. İnsana kısa süreli köy ortamı havası yaşatırdı belki ama köydeki doğal ortamdan uzak, şehrin gürültüsü, betonu içinde o köydeki halleri gibi güzel gelmezdi.

Ya o kurban bayramı sabahları. Etraftan gelen satır sesleri hala kulaklarımda yankılanıyor. Sokaklarda oluk oluk kan akar, her köşe başında üzerinde dumanı tüten etler leğenlerde gözünüzün içine girerdi.

Belki hala anadoluda böyledir durum bilemiyorum. Ama İzmir bu görüntüleri son 2 yıldır aştı çok şükür. Belediyenin kesim yerlerinde hayvanlar kesiliyor. Yada büyük marketlerde bu iş yaptırılıyor.

Bu gün kurban için vakit bulamayan enişteyle yarın sabahtan hayvan pazarına gidicez. Bakalım pazarlarda, kesim yerlerinde durum nasıl…