Malum Türk erkeği için futbol vazgeçilmezdir, ben ise tam tersi futboldan nefret etme derecesine gelmiş durumdayım. Nedeni belli, saçma sapan takım muhabbetleri, aslında futbolun dostluk ve spor olduğunu unutan fanatikler, futbolcuların artık ruhunu kaybetmesi, başkanların hakemlere baskı kurması vs. vs. gibi sebeplerin yanı sıra “düz adamlık” tanımının en tepesinde futbol seven erkek olmasınıda sayabiliriz. (Bu düz adamlık mevzusuna ileride geniş kapsamlı gireceğim)

Futbola soğukluğum dünya kupası, şampiyonlar ligi, uefa kupası gibi uluslararası organizasyonlarda kayboluyor. Çünkü gerçekten iyi futbol izlemek insana keyif veriyor. Özellikle dünya kupası maçları ayrı bir hava, ayrı bir atmosferde oynanıyor. Bir şenlik, bir karnaval havasında oluyor gibi.

Neyse tarihe not düşmek açısından bu yıl dünya kupası güney afrikada düzenlendiğinide ekleyim (bize bir avrupa şampiyonası vermeyip güney afrikaya dünya kupası organizasyonu vermek eşşekliktir ama neyse).

Turnuva başlarken her zaman olduğu gibi favori Brezilya, Arjantin, İtalya (gruplardan çıkamadılar), Almanya olarak sıralandı. Şampiyona başladı çeyrek finallere gelindi toplam 3 maç ya izledim ya izlemedim sonuçlardan da pek haberim yok. Dün denk geldi Hollanda-Brezilya maçı. Brezilya’ya karşı sempatim var ama Hollanda’nın portakal renkli formaları çok hoş bunun yanında anlamsız bir sevgimde var onlara karşı. Şampiyonluk şansları bence çok zayıf olsa dahi Arjantin’i tuttuğum için Brezilya’nın yenilmesi büyük keyif olacaktı benim için. Neyse maç başladı Brezilya gerçekten iyi top oynuyor 3 pas yaptığında Hollanda defansı dağılıyor, başları dönüyor. Orta sahadan bir ara pası geliyor ve gol. 10. dakikada Hollanda golü yedi, içten içe üzülüyorum ama Brezilya’nın oynadığı futbolda hakikaten iyi. İlk yarı o şekilde bitiyor.

İkinci yarı Hollanda bir gol buluyor. Dönüm noktasıda bana göre burası. Çok iyi futbol oynayan, kendinden çok emin olan Brezilya baktım ki dökülüyor, panikliyor. Kriz yönetimi resmen sıfır. O özgüveni tavan yapmış takımdan geriye kalan 3-5 sinir krizi geçiren adam. Aradan 15 dakika geçiyor bir korner arkaya aşırtılan top ve gol. Brezilyanın zembereği bu andan itibaren boşalıyor. Melo yere düşen bir oyuncunun baldırına basıp doğrudan kırmızı kartı görüyor. Maç bitene kadar Hollanda 4 tane net pozüsyonda yavaş kalıp, bozuk para gibi harcıyor gollük atakları. Brezilyanın ise kayda değer 1-2 atağı var, ama sonuçsuz kalıyor.

Anlıyorum ki Brezilya o kadar büyük değilmiş, yediği bir golle darmadağın olan psikolojiyle Brezilya şampiyon olsaydı yazık olurdu. Hollanda’ya gelince 2-3 adam ile takım yürümeye çalışıyor. Şampiyon olmaları zor gibi görünüyor ama Brezilya’yı eledikten sonra neden olmasın?