Ha bu arada logo ücretsiz dağıtılıyor o konuda bir problem yok

Hazır yazmaya başlamışken ufak tefek birşeyler karalayım dedim.

3. Dergiminde hazırlığı perşembe günü bitti, matbaya teslim ettim. Matbadaki kalıp makinası bozulmuş. Bu gün elimde olacaktı ama artık pazartesi gününe kaldı.

Bu arada havada 2 gündür çok sıcak insanın ruhunu sıkan bir sıcak var. Hava durumunda gölgede 40 derece diyor İzmir için. Ama hissedilen herhalde 50 üzeridir nemden nefes bile almakta insan zorlanıyor.

Neyse şimdilik bu kadar bu sıcakta bu kadar yazmam bile iyi

Tarihe not:

Günlerce üzerinde çalıştığınız ama sadece sanal dünyanın sıfır ve birleri arasında duran dergiyi elinize almak çok başka çok hoş bir duygu. Bilmiyorum belki ben çok duygusal yaklaşıyorum olaya ama hoşuma gidiyor. Yine belki benim huyumdan suyumdan kaynaklı olarak pek beğenemiyorum genel olarak beğenilsede. Herkes “mükemmeliyetçi olma bu kadar, güzel olmuş işte” dese bile insan önce kendi yaptığı işi beğenmeli diye düşünüyorum.

Tabi kriz dolayısıyla zaten zar zor ayakta kalan ve imkansızlıklar yüzünden çıkış tarihi geciken dergiyi 2-3 günde hazırlamanında etkisi var bunda. Daha özenli daha geniş bir zamanda hazırlansa kesinlikle daha iyi olurdu ama ben yine burun kıvıracak bir yer bulurdum.

Bu yazı yazmadığım geçen uzun süre zarfında Micheal Jackson hayatını kaybetti. Daha ölüm sebebi tam açıklanmadı sanırım. Fakat kalp krizinden öldüğü söyleniyor.
Sanırım aynı gün bir zamanların efsane dizisi (ki ben yaş itibariyle yetişemedim) Charlie’nin meleklerindeki Farah rolündeki Farah Fawcett öldü. Onunda ölüm sebebi bağırsak kanseriymiş.
Ne diyelim kimse kazık çakamıycak dünyaya. Fakat Michael Jackson gibi hayatı başarılarla dolu biri bedenen dünyadan ayrılsa bile geride bıraktıkları kesinlikle onu hep yaşatacak diye düşünüyorum tabi Farah Fawcett’ta bu söylediklerime dahil.

Neyse şimdilik bu kadar günlük…

Tarihe not:
1 Dolar = 1,54 TL
Ekmek 75 kuruş
Benzin 3,47 TL

Bu güne kadar bir çok web sayfası hazırladım, gerek kendim yoktan var ettim, gerekse hazır yazılımlarla ortaya birşeyler çıkardım. Ama hiç böyle bir sevinç ve heycan yaşamadım açıkçası.

Peki nedir bu heycan?

Geçtiğimiz ay hiç tecrübem, bilgim ve fikrim olmamasına rağmen öyle bir işin altına girdim ki ya rezil, ya vezir olacağım türden. Bir derginin tasarımını yapma işini kabul ettim. Derginin tasarımı, kontrolleri herşeyi perşembe günü bitti. İnanılmaz bir heycanla matbaaya teslim ettim sayfaları. Bu gün dergi elime geçene kadar inanın zaman geçmek bilmedi. Hani insan koltukta oturamaz, sürekli eli ayağı birşeylerle uğraşır ne bileyim ağzı heycandan kurur işte öyle oldum.

Dergi elime geçtiğinde ise gerçekten inanılmaz bir mutluluk yaşadım. Sayfaları önce kabaca bir dolaştım yüzümde çorbacı vitrininde duran pişmiş kelle gibi bir ifade oluştu Dijital ortamda göründüğünden çok daha farklı çok daha tatlı geldi gözüme. Sayfalarını çevirirken ap ayrı bir keyif aldım. Dergide gözüme çarpan 1-2 ufak hata olsada okuyucuya yansıyacak aman aman bir tersliğin olmamasıda ayrıca sevinç kaynağı oldu benim için.

Dergiden neredeyse tüm aile fertleri ve arkadaşlarım için birer tane ayırdım İlk olması manevi değerini çok ama çok büyük derece arttırdı. Hatta telefonla aynı masa üzerinde duran dergilerin yakınında teyzeciğim sağolsun çay döktü. O telefonu kurtarmaya uğraşırken benim “bırak telefonu bırak alırız yenisini, dergileri kurtar” dememle ortamda duyulan kahkahayı görmenizi isterdim. Allahtan dergiciğime hiçbirşey olmadı

Ayrıca benim içimdeki duygusal yanlada aile fertlerim sağolsun bir güzel dalga geçtiler. Kuzenlerim yaşça benden çok ufak oldukları için dergiyi karalamaya, kıvırmaya, buruşturmaya başlayınca şöyle hafif bir fırçaladım. Annemin tepkisi ise görülmeye değerdi “oğlum tamam iyi ama çocuk onlar ne anlasın, hem gazete yapsaydın ne olacaktı insanlar gazeteyi nerelerde kullanıyor rahat ol boşver” dedi. Hakikaten şöyle bir düşündüm de gazete tasarımı yapıyor olsam herhalde kafayı yerdim bu pimpiriklikle Bakmışım adam benim gazetemle küllah yapmış çiğdem satıyor, öteki amcam kafasına güneş geçmesin diye şapka yapıyor, yemek yerken masanın üzerine seriliyor falan filan kabul edilebilir birşey değil katil olurdum

Neyse işin özü böyle tatlı heycan dolu bir gün yaşadım. Eh bunuda yazıp tarihin tozlu sayfalarında kaybolmasını önlemek boynumuzun borcu sayılırdı, onu ödedik…