Film o kadar doğal, o kadar içimizden ki sevmemek elde değil. Ömrünü bir hayat kadını uğruna feda eden bir adam. Amatör kümede canla başla futbol oynayan ufak bir mahallenin insanları. Komşuluk ilişkileri, baba oğul ilişkileri, platonik aşklar hep bizden, hep yaşadığımız gördüğümüz şeyler.

Tabii filmde oynayan oyuncularında bize bunu böyle hissettirmesine borçlu böyle güzel olmasını. Rahmetli Savaş Dinçel sazı eline alıpta “hayat futbola fena helde benzer” diye söze başladığında sanki karşınızda oturmuş bir elinde sigarası, rakısını yudumlarken hayat dersi veriyor.

Filmde göze batan tek oyuncu Rafetel Roman onun haricinde doğallığı o ahengi bozan kimse yok. Daha önce yazdığım gemide ile ilgili yazımdada belirttiğim gibi son yılların belkide en iyi oyuncusu dediğim Erkan Can yine döktürmüş. Aslında film 2000 yılında çekilmiş ama bazı şeyler şarap gibi zamanla değerlenir ya bu filmde benim için öyle. Gün geçtikçe değer kazanıyor.

Bu arada konuk oyuncularda göz dolduruyor. Kimler var kimler Şeytan Rıdvan, Tanju, Sarı Fırtına Metin, Ali, Atom Karınca Rıza gibi filmin geçtiği dönemin ünlü futbolcuları boy gösteriyor.

İşte böyle bir film hala izlememiş olan varsa tavsiye edilir…

Filmde Erkan Can’ın kaptanı olduğu kum gemisindeki tayfalarla birlikte başlarından geçen hikaye anlatılıyor. “Bir memleket gibidir gemi” diye başlıyor konuşmaya kaptan o an replikler beyninize kazınıyor adeta. Olaylar ise boksörün kumanya parasını kaptırması ve intikam almak için laleliye inen gemi mürettebatının dumanlı kafayla alakasız 3 kişiyi öldüresiye dövmesi. Ve yine boksör yüzünden rus bir hayat kadınını gemiye kapmasının üzerine başlar. Filmdeki diyaloglar bol küfür, cinsellik içeriyor. Bu özelliğinden dolayı bence bu film Türk sinema tarihinde bir dönüm noktası oluşturuyor. Bırakın öyle küfür etmeyi, filmlerdeki ufacık öpüşme sahnelerinin bile bir zamanlar tartışıldığı ülkemizde böyle bir film çekilmesi büyük cesaret. Filmde pek bir konu olduğu söylenemez fakat Erkan Can’ın oyunculuğu izlerken keyif almanıza yetip artıyor.
Filmin bence en güzel özelliği diyalogların çok doğal olması ve gerçekleri anlatması.  Bu özelliğinden dolayı kimilerince çok beğenilmiş kimilerince ise nefret edilmiştir bu film.

Filmin devamı olan “Lalelide bir azize” ise vasat bir film. Yinede izlenmesi gerekli diye düşünüyorum. Gemidenin gizli kalmış yanlarını anlatıyor. İzlerken “vayy demek şu şundan böyleymiş” dedirdiyor insana.