İnsanların birşeyler almak için birbirini ezdiği şu büyük teknoloji marketlerinden birine gitmek zorunda kaldım Cumartesi günü. Kapıdaki kalabalığı görünce herhalde mankenler tanıtım yapıyor veya ne bileyim bedava birşeyler dağıtılıyor sandım. İzdiham denemesede ona yakın bir kalabalık içinden sıyrılıp cep telefonlarının olduğu bölüme geldik. Bilemiyorum pazarlama stratejisi mi, yoksa yerden tasarruf için mi yapılmış. Reyonların arasındaki mesafe bırakın iki kişinin yan yana geçmesini tek kişinin bile rahat rahat yürümesine yetmeyecek kadar dar. İnsanlar dip dibe, deli gibi aaa, aaa nidalarıyla elektronik eşyaların içine düşüyorlar.

Aldığında özelliklerinin yarısını bile kullanamayacağı telefona bir kaç bin lira verenler. Sadece evde msn’e ve facebook’a girmek için kullanacağı laptopa 3 bin lira bayılanlar, bir aylık maaşını plazma tvye yatıran polis memuru. Beni hayretler içerisinde bırakmaya yetip arttı.

Toplum olarak öyle bir hale geldik ki maşallah teknolojiyi bizden iyi hiçbir ülke hatta üreten ülkelerin vatandaşları bile böyle takip edemez. Dediğim gibi kullanamayacağı özellikler için telefona bilmem kaç bin lira para vermeyi, bir iki maaşının toplamına gidip plazma televizyon taksidine girmeyi benim aklım almıyor veya aklıma yatmıyor diyelim.

Yahu senin aklına yatmıyorsa, yanlış mıdır? Diyecek olursanız bende önce bir düşünür sonra yanıtını veririm.

Bir ülkede hiçbirşey üretilmiyor, tamamen dışa bağımlı olarak ve devamlı birşeyler tüketiliyorsa yanlış giden birşeyler muhakkak vardır. Şuan ülkenin dış ticaret açığına bakılırsa açık ve net bir şekilde görülecektir bu. Yazı yazdığım klavye, müzik dinlediğim hoparlör, şuan bulunduğunuz sitenin altyapısı tamamen yabancı. Yanlış anlamayın asla yabancı düşmanlığı değil bu. Elbet yabancıların ürettiği malları kullanacağız buna mecburuz. Ama bizde birşeyler üretebilsek, bizimde dünya üzerinde söz sahibi bir kaç markamız, ürünümüz olsa fena mı olur? Herkes kısa yoldan bir yerlere gelme, para kazanma hevesinde olduğundan herhalde kafamız bir türlü iyi şeylere çalışmıyor.

Teknolojik zamazingolar haricinde biz giyim kuşamada gereksizce düşkünüz, moda desinler şu meşhurlardan (isim veremiyorum bilmediğim için kusura bakın) biri donla sokağa çıksın ertesi gün bizim gençler aynı şekil sokağa çıkmazlarsa namerdim. Ugg denen mereti sanki kızılay dağıtıyor. Adidasın türbe yeşili eşortmanını geçen sene es kaza biri giyip sokağa çıksa yemediği yafta kalmazdı, bu sene sanki okuldaki tek tip üniforma gibi herkesin üzerinde. Ortalığı sel götürüyor bizim gencimizin yarısının ayağında converse, diğer yarısında ise lastik çizme. Hani şu bildiğiniz balıkçıların falan giydiği çizmenin biraz cicili bicili hali, fiyatlarıda 3 haneli rakamlardaymış duyduğuma göre.

Eh ne diyelim gönlünüzce tüketiniz efendiler, sömürüldüğünüzün farkında olmadan tüketin fazla takmayın böyle şeyleri kafaya…

Kendimi bildim bileli kokoreç hastasıyımdır. Kokusunu 3 sokak öteden av köpeği gibi duyarım. Bu kokoreçin hammaddesi bağırsak olduğundan dolayı bir dönem çoğu kişi bana deli gözüyle bakar, hor görürdü. Abartıyorum sanmayın gerçekten öyle tepkiler alıyordum ki üzülsem mi sevinsem mi bilemiyordum. “Paranla .ok yiyorsun oğlum” diyenler bile en olumlu yorum yapanlardı gerisini siz düşünün. Velhasıl nasıl olduysa son 2-3 yıldır kokoreç öyle yaygınlaştı, öyle moda oldu ki (Mirkelam ve AB etkisiyle sanırım) kokoreççiler mantar gibi her köşe başında bitti. Bu seferde kaliteli kokoreç bulmak zorlaştı. Eskiden zaten az olduğu için işi bilenler bu işi yapıyordu. Ama son zamanlardaki bu artışla birlikte sapla samanı karıştırır olduk. Allahtan eski kokoreççim hala yerinde kapı gibi duruyorda bu zevkten mahrum kalmıyorum. Aynı şey söğüş ve çorbanında başına gelecektir yakındır diye tahmin ediyorum. Söğüş, sakatat ve çorba muhabbetlerinde de “ıyyy yenir mi o iğrenç şeyler” tepkileriyle karşılaşıyorum. Sanki zorla onlara yesinler diye ısrar ediyorum pehh yemeyin kardeşim zorla mı ?

Hadi kokoreç örneği sizi pek tatmin etmedi. O zaman şuna bakın. Nar meyvesiyle değil çiçeğiyle meşhur bir ağaçtı eskiden. Nar çiçeği kırmızısı diye bir tabir var yani. Ama meyvesi ne hikmetse sadece bilmece karşımıza “çarşıdan aldım bir tane eve geldim bin tane” diye çıkardı. Ben her nar yediğimde üstümü başımı lekeliyor, annemde bu lekeleri daha sonra çıkartamıyor bir güzel bana fırça atıyor olmasına rağmen müptelasıyım hala. Lakin şöyle bir durum peydah oldu başıma. Mehmet Öz çıkıpta nar yiyin, nar suyu için kalbe süper faydalı dediği günden beri. Nar fiyatları ikiye katlandı. Kimsenin yüzüne bakmadığı nar (pazarlarda bulmak için baya çaba sarfetmek gerekirdi) artık el arabalarında her yerde karşıma çıkar oldu. Portakal suyu havuç suyu satan yerler ise portakaldan fazla nar suyu satar hale geldi.

Buna keza aynı şekilde kara veya mor lahana olarak bilinen salatalarda veya turşu olarak tüketilen sebzede de buna benzer bir dönem yaşanmıştı. Kanser hastalığını önlüyor diye bir doktor söylemişti fiyatta hoppala 2-3 katına yükselmişti.

Dersiniz candır çeker yersin, sağlığın korunsun diye yersin. Ehh bende anlayışla karşılarım eşşek değiliz ya.

O zaman size birkaç örnek daha vermem icap edecek herhalde.

Bundan 3-5 sene önce yolda poşu takmış birini görseniz tepkiniz ne olurdu? Dürüst olun…
Eminim “köylüye bak”, “terörist midir nedir ya?”, “kro” vb. tepkiler verirdiniz. Geçtiğimiz kış bütün jet sosyete, bütün tikiler, ikoncanlar kısaca dış görünüşle kafayı bozmuş kişiler poşularla boy gösterdiler ortalıkta. Buna ne diyeceksiniz?

Peki ya lastik çizmelere ne demeli. Yolda lastik çizme giymiş birini görmüş olsanız ya balıkçı, ya inşaat işçisi sanırdınız. Oysa şimdi bildiğimiz 10 liralık lastik çizmelere biraz makyaj yapıp 100 lira civarı fiyata millete kaktırıyorlar resmen.

Converse manyaklığıyla ilgili bir güzel döşendiğim yazım zaten mevcut.

Kısacası biz popüler kültüre fena kafayı takmışız, moda olan şeyler bizi esir almış kendine…

Evet bu mevsimde converse giyilir, gayet keyifli hoş, renkli, cicili bicili falan işte. Benim takıntımı oluşturanlar kış günü, ayazda converse giyenler. Kapalı havada, her yer göller yöresi gibi su birikintisi doluyken giyenler.

Çocukluk dönemimde en sevdiğim ayakkabı markası SAİDAS idi. Belki bilenler hatırlayanlar çıkar bu yazıyı okuyanlar arasından. Normal bir spor ayakkabımız olmasına rağmen, biraz annelerin zoruyla, biraz kendi isteğimizle saidas ayakkabı alırdık . Conversin esamesi okunmazken saidas vardı.  Bu ayakkabıyı sadece ama sadece futbol oynarken giyerdik. Nedeni gayet basit. Şimdi  günümüz şartlarında orta halli bir spor ayakkabı 100 lira civarları geçmişi bu güne oranlarsak saidasın ortalama fiyatı ise 7,5-10 lira civarı bir rakama tekabül ediyordu. O yüzden top oynarken rahat rahat gönlümüzce topu tepelim diye saidas giyerdik Gayet rahattı, tabanları ince olduğundan dolayı sanki çıplak ayakla yürüyor hissi yaratırdı. Abilerimizin sanki altın kaplama krampon giyer gibi bağcıklarını büyük bir artistlikle bağlaması, ayağa kalktığında şöyle bir ayaklarını sallaması, ayakkabılara bakması gibi nedenlerden dolayı bizde büyük bir sempati ve istekle giyerdik bu ayakkabıları.

Eh kardeşim madem bu kadar seviyon beğeniyon niye giyenlere laf ediyorsun diyeceksiniz haklı olarak. Şimdi oraya geliyoruz.

Hava soğuk, hafiften yağmur çiseliyor karşıdan karşıya geçerken şöyle insanların ayaklarına bakıyorum. Bir sürü gencin ayağında converse var. Hey yarabbim çıldırıcam! ayaklarım botun içinde üşüyecek neredeyse. Ama cici cici kızlar, yakışıklı efendi oğlanlar giymiş converse dolanıyor ortalıkta. El insaf kardeşim kendine ızdırap çektirmek keyif mi veriyor? Yoksa mazoşist misin? Ayaklarına yazık değil mi suyun içinde akşama kadar. Ördek misin sen? Hem tabanı incecik üşümüyor mu ayakların?  Şekil olayım diye çekilir mi bu ızdırap işkence? Değer mi be kuzum?

Parası yok tek ayakkabısı var desem. Oda değil arkadaş bu merek kaç para satılıyor kim bilir. Hemen internetten araştırıp bi rakam yazıyorum hepsiburada.com fiyatı 95 TL yani demek oluyor ki açık ve net biz bez ayakkabıya 95 tl bayılıp kazıklanmayı seviyoruz.

Aslında işin özü şu biz popüleriteyi, her ne şekilde olursa olsun kabul edip bayıla bayıla giyiyor, yiyor, içiyoruz…