Sanat filmlerine takmış durumdayım uzun süreden beri. Fakat ancak bu gün şöyle kafamı toparlayıp birşeyler yazacak durumda hissettim kendimi. Teyzem ağır bir sinema bağımlısıdır ve ağzından düşürmediği bu lafına artık gittikçe inanmaya başlıyorum “bir film festivallere katılıyor, ödül alıyorsa o filmi sakın izleme”.

Sağolsun 1-2 yıl önce Nuri Bilge Ceylan  bu filmlerle tanıştırdı beni. Baktım ki herkes bayıla bayıla  anlatıyor. Bende sandım filmde hayatın anlamı saklı. Filmi izleyim herhalde bu kadar övüldüğüne göre vardır birşeyler demiştim. Oturdum evimde bir güzel sinema moduna girdim başladım filmi izlemeye.  Birşey olacak diye beklerken bir baktım film bitiverdi.

Filmde işlenen konu köyden kente göçen ve şehir hayatına uyum sağlayamayan bir gencin hayatıydı. Yani evet mesaj anlamda tamam birşeyler verilmeye çalışmış ama olmamış. Kemal Sunal filmlerinde bile köyden kente göçenlerin hikayeleri anlatılıyor. Düşünün ki o günden bu güne kaç tane bu konuda film çekilmiştir.

Filmi uzun metraj yapabilmeleri için araya boş bakış sahneleri, sigara içme sahneleri, deniz kenarında takılmalar eklemişler. Yada sanat filmi olmasının sırrı burda. Her iki ihtimaldede beni bu sahneler boğuyo, boş geliyo.

Geçenlerde ise büyük bir hevesle yine tavsiye üzerine “sonbahar” adlı filmi izleme hatasına düştüm ki sonradan kendime baya bi kızdım. Film üniversitede eylem yapan bir gencin içeri alınması, hapishaneden çıkacağı sırada ise ciğerlerinin iflas etmesi ile başlıyor. Tanıdık değil mi en yakın ve en kalite örnek babam ve oğlum filminin çıkış noktası. Sonradan evine dönüyor, boş boş etrafa bakıyor, az konuşuyor çok sigara içiyor. Buda tanıdık İbo-Ferdi vb. tipte arabeskçilerin çekmiş olduğu filmlerde bunu görebilirsiniz Ardından ise bir olay var ki yeşilçamın en klasik olayı. Hayat kadınına aşık olma… Yani şöyle bir bakın bu tek tek saydığım olayların olduğu binlerce bu olayların hepsinin birlikte geçtiği yüzlerce film vardır.

Konu zaten bildik tanıdık. Ama yapımcı-yazar-yönetmen de haklı değil mi. Herşey zaten çekilmiş bu güne kadar. Peki tamam hadi bunu  kabul ediyorum. Ama neden diyalog hiç denecek kadar az? Neden konu yok? Neden sürekli denize, dağa, ormana karşı bakan adamları çekip duruyorlar. İçimizi sıksınlar diye mi?

Sanat filmi izlemek ağır çin işkencesine maruz kalmak gibi birşey. Tabii seven ve beğenenlere iyi seyirler bol festival ödüllü filmler